Dead Can Dance

Formatie staat voor goed gevulde Heineken Music Hall.

De HMH was grotendeels vol met ca.3000 mensen die waren afgekomen op het optreden van Dead Can Dance en als opwarmer, tevens bandlid David Kuckhermann.

Het voorprogramma sloot prima aan bij de hoofdact. Kuckhermann speelde Zwitserse Hang-klankschalen met vele verschillende klanken en dat was wel voldoende voor een half uurtje. Een nummer op de tamboerijn bracht wat variatie. Knap dat je zoveel geluiden uit zo’n Simpel instrument kunt halen.
Dead Can Dance bracht zeer stemmige ritmische muziek waar ze bekend om zijn. Zonder veel opschmuk of tierelantijntjes, geen grootse lichtshow of overweldigend podium.  De muziek was waar het om ging, dat was ook voldoende. De nieuwste CD Anastasis is de rede dat ze op tour door de wereld gaan. Zangeres Lisa Gerrard met haar puntgave hoge stem soms begeleid door orgels als of een engeltje neerdaalde uit de hemel.

Brendan Perry met een donkerdere stem en zijn ritme samen vormde ze op het podium een goed muzikaal duo, wat elkaar echter niet aankeek. Ze werden ondersteund door hun band van vijf personen, 2 synthesizers en 3 percussionisten waaronder ook David Kuckhermann die de vaart erin hielden.

De muziek ging deze avond van India naar Marokko van sfeervol rustig tot stemmige opzwepend en temperamentvol.
“Thank You good night” waren de eerste woorden die Brendan Perry sprak, toen ze de stage verlieten voor de toegift.

Ze leefden en zweefden in hun eigen wereldje wat ervoor zorgde dat het een mooie avond was. Zelfs toen ze naast elkaar stonden was er ogenschijnlijk geen contact, toch wonderlijk dat het toch goed klinkt. Na 4 nummers in de toegift en 1 uur en 35 minuten spelen was het gedaan met de pret. Opvallend was het dat Brendan Perry direct het podium af liep waar Lisa Gerrard nog even het applaus in ontvangst nam.

Verslag en fotografie: Hans Kreutzer