Recensie Fish – Man With A Stick

Fish – man with a stick (single, 2018)

Het is doorgaans niet mijn gewoonte een single te recenseren, maar voor een grootheid als Fish maak ik een uitzondering.

Na Feast of Consequences (2013) volgde een uitgebreide tour en daar op volgend werd Misplaced Childhood nog eens dik overgedaan onder het mom van de release daarvan, 30 jaar geleden. Overigens een heel wat sterkere viering van Misplaced Childhood dan de versie 10 jaar daarvòòr. Langzamerhand groeiden daarna de ideeën voor een nieuw album, de titel Weltschmerz meegegeven. Het vele toeren tussendoor en privé gebeurtenissen zorgden ervoor dat dit nieuwe album pas dit jaar een aanvang nam. Wellicht om de fans niet nog veel langer van nieuw werk te onthouden – Weltschmerz is pas voorzien in de loop van het voorjaar van 2019, werd deze zomer een EP opgenomen. Een EP. Ik wist niet dat het nog bestond. Iets tussen de ouderwetse 12” maxi single en een lp in.

Het is een vintage vis die we aan de haak slaan – of, zo u wil, uitgeworpen is, in de al niet misselijke vijver van juwelen die Fish in zijn inmiddels bijna 30 jarige solo carrière voortbracht. Man with a stick is de eerste single van A Parley With Angels, de EP welke verderop in de maand wordt uitgebracht. De begeleidende tekening van vaste waarde Mark Wilkinson laat een Fish op late leeftijd zien. Confronterend, maar uiteindelijk ons aller gang. In april werd Fish ook alweer 60. Het is altijd bevreemdend muziekhelden die je van begin af aan volgt, opeens die leeftijd ziet bereiken. Time waits for no one, zongen de Rolling Stones al, vroeg jaren zeventig.

Man with a stick gaat onder andere over zijn in mei 2016 overleden vader. De wandelstok, ooit een voorwerp om mee te spelen, symbool wordend van de laatste gang door het eindigende leven. Oók, symbool voor waar een stok nog meer voor staat, onderdrukking bijvoorbeeld. Wie de stok ook hanteert, uiteindelijk is het een van de laatste dingen waar we ons nog aan vast houden.

Muzikaal horen we een ingehouden Fish zingen, de instrumentatie aan de ene kant sober en donker, wel wat herinnerend hier en daar aan de sfeer die op 13th star hing (2007). Sober en donker, alsof we in het begin niet naar Fish luisteren maar naar een nieuw nummer van Peter Gabriel. En dat is geen terechtwijzing. De tekst is vintage Fish, vol van metaforen, soms weer heel direct, poëtisch en altijd gedragen. Het verlies van zijn vader met zich.

Man with a stick doet uitkijken naar A Parley With Angels, in afwachting van Weltschmerz in 2019. Weltschmerz, wat een dubbelalbum zal worden. De grande finale van Fish, die al heeft gezegd dat het zijn laatste album zal zijn. Creatief opgebrand? Geenszins, maar hoogstwaarschijnlijk is een wisselvallige gezondheid hier de sturende factor geweest. Maar ook na de zwanenzang die Weltschmerz zal worden, zullen we – op de één of andere manier – van hem blijven horen. Schrijvend.

Ondertussen: ga hem zien aankomende jaar, nu het nog kan. Binnenkort al, in Nederland, waar hij voor een allerlaatste keer Clutching at straws (1987) ten gehore brengt, naast enkele nieuwe nummers van Weltschmerz.

Binnenkort ook nog eens in een geremasterde versie uitgebracht. Dat zijn uitvoering van Clutching at straws anno 2018 zeer de moeite waard is, heeft ondergetekende vorig jaar december in Newcastle ervaren.

Te zien:

23 oktober – Paradiso, Amsterdam

26 oktober – Paard van Troje, Den Haag

28 oktober – Tivoli, Vredenburg

15 november – Oosterpoort, Groningen

Website: http://fishmusic.scot/

A Parley With Angels: https://fishmusic.scot/store/product/a-parley-with-angels-ep/

Recensie: Thomas Kamphuis