Andy Mackay

Andy Mackay – 3Psalms ***** Nee, gemopper over Bryan Ferry zijn jazzalbum met oude wijn in nieuwe zakken.. dan Andy Mackay, saxofonist en oboespeler in het 2011 definitief ter ziele gegane Roxy Music. Dat je op gepensioneerde leeftijd wel degelijk nog creatief kan zijn en de ziel van Roxy Music kan oproepen en hevig naar doen verlangen, laat hij ondubbelzinnig zien hier. Op een album, waar met vallen en opstaan 20 (!) jaar aan gewerkt is. Het eerste wat bij mij op kwam is, dit is een nieuw Roxy album zonder Bryan Ferry in een soort – bij vlagen -Jesus Christ Superstar sfeer. Credit hier aan is onder andere zanger Harry...

Brian Ferry

Bryan Ferry and his orchestra – Bitter Sweet ** Tsja. Ik begin een recensie eigenlijk nooit met zo’n binnenkomer. Dan moet er iets aan de hand zijn, en dat is er ook. Bryan Ferry heeft een vervolg gemaakt op – het overigens vocaalloze The Jazz Age uit 2012. The Jazz Age is het enige album van Bryan Ferry wat ik niet heb, ik kon me niet laten verleiden tot een album van covers van eigen nummers in jazzsnit. De toen aansluitende tour, die mij in de Royal Albert Hall bracht, bleek wel te beklijven met deze jazzinvloeden. Nu is daar dus Bitter Sweet, eigenlijk te zien als soundtrack bij de tv serie Babylon Berlin, en...

The Pineapple Thief concert Amsterdam

The Pineapple Thief – Melkweg, Amsterdam, 29 september 2018 ***** The Pineapple Thief heeft in augustus een nieuw album uitgebracht, Dissolution. Bruce Soord leek zich af en toe te verontschuldigen als er weer een nummer van gespeeld werd, maar de Melkweg is louter gevuld door fans die zich het nieuwe werk in de weken daarvoor al ‘eigen’ gemaakt hebben. De sfeer zit er in de, afgeladen, Melkweg, van meet af aan in. Dissolution wordt – bijna – integraal gespeeld gedurende het concert. Dissolution verwijst, zonder dat het muzikaal deprimerend wordt, naar de disconnectie en weigering samen te communiceren, getuige...

The Pineapple Thief CD Recensie

The Pineapple Thief – Dissolution ***** Porcupine Tree 2.0 In 1993 bracht Jimmy Page samen met David Coverdale een niet onverdienstelijk album uit, met de rechttoe rechtaan titel Coverdale-Page. Het leverde het spannendste en inventiefste gitaarspel van Jimmy Page sinds het verscheiden van Led Zeppelin, op. Zo all over the place dat het album gekscherend, maar niet geheel bezijden de waarheid, geoormerkt werd als ‘het beste Led Zeppelin album wat Led Zeppelin nooit gemaakt heeft’. Robert Plant gruwde bij deze vreemdgaanderij, maar ja, hij wilde geen Led Zeppelin meer en niet samen met Jimmy Page. Dat kwam, hoe...

Neil Young + Promise Of The Real PARADOX

Neil Young + Promise of the Real – Paradox (2018) **** Terug naar de natuur. Neil Young is, in zijn nu ruim 50 jaar omspannende muziekbestaan, altijd zijn eigen gang gegaan. De laatste decaden bracht hij steeds sneller nieuw werk of archiefmateriaal uit. Het archiefmateriaal is om de vingers bij af te likken, nieuw werk nogal eens wispelturig en divers van kwaliteit. Twee jaar geleden ging Young op tournee met een nieuwe begeleidingsband, Promise of the real, en dit heeft hem goed gedaan, getuigde ook al het marathonoptreden in de Ziggo Dome, toen. Méér Young en méér speelplezier waren toen hernieuwde...

The Paradox Twin CD Recensie

The Paradox Twin – The importance of mr. Bedlam *****(2018) Onvermoed juweel in de progrockkroon. Een medeprogliefhebber wees mij op het bestaan van The Paradox Twin, een band, van en door Danny Sorell, hij schreef alle muziek en teksten. The Paradox Twin bestaat daarnaast uit gitarist Leland Freeman, Diane Fox op bas en Rob McGegor op drums. Met The importance of mr. Bedlam is er nu een debuutalbum. Het openingsnummer The Mir trekt gelijk je aandacht. Na een rustig begin sijpelt een arabeske gitaar in de muziek, keyboards die wel reminiscenties oproepen aan werk van Porcupine Tree en Steven Wilson. Tikje Marillion post...

Recensie Fish – Man With A Stick

Fish – man with a stick (single, 2018) Het is doorgaans niet mijn gewoonte een single te recenseren, maar voor een grootheid als Fish maak ik een uitzondering. Na Feast of Consequences (2013) volgde een uitgebreide tour en daar op volgend werd Misplaced Childhood nog eens dik overgedaan onder het mom van de release daarvan, 30 jaar geleden. Overigens een heel wat sterkere viering van Misplaced Childhood dan de versie 10 jaar daarvòòr. Langzamerhand groeiden daarna de ideeën voor een nieuw album, de titel Weltschmerz meegegeven. Het vele toeren tussendoor en privé gebeurtenissen zorgden ervoor dat dit nieuwe album pas dit jaar een...

Zanti albumrecensie

Zanti – Broken Hearted City ***** Derek Forbes (ex Simple Minds) and Anni Hogan – bekend van haar samenwerking met diverse artiesten, waaronder Marc Almond – hebben een verbluffend album gemaakt. Eerst en vooral: Derek Forbes, waarom heeft het zo lang geduurd voordat je met nieuw materiaal kwam, geschreven door jezelf? Wat een juweel dat het eindelijk er van gekomen is (het album Echoes in het achterhoofd). Het album begint met Scream Machine en geeft direct dit gevoel: we zouden een arm (of been) willen geven als Simple Minds vandaag de dag nog zo zou klinken. Avontuurlijk. Panoramisch. Derek zijn bas...

Bryan Ferry

Bryan Ferry – De Wederopstanding ***** Maandag 5 juni wordt één van die avonden die herinnerd zal worden en nimmer vergeten. Wat het veroorzaakte, veroorzaakte het, maar het leek alsof alle planeten in één lijn stonden. Voor de gelegenheid – alleen in Amsterdam en morgen in Antwerpen – begeleid door het Metropole Orkest, trapte Bryan Ferry af met een bezwerende versie van The Main Thing. Het strijkensemble binnen het orkest dreef het nummer zeker naar nieuwe hoogten. Ogenblikkelijk is het duidelijk dat het een speciale avond zal worden: Bryan Ferry ziet er ontspannen uit van meet af aan – hoe anders is dat wel...

Simple Minds

Simple Minds – Walk Between Worlds 2018 In between worlds – tussen wal en schip ** 1/2 Vorig jaar ging Simple Minds op de Unplugged tour. Jullie recensent had tickets gekocht, maar een vakantie kwam daartussen. Tegelijkertijd had deze niet veel spijt deze tour niet gezien te hebben. Simple Minds leek wel verworden tot een E-Street band met Jim Kerr en Charlie Burchill als enig overgebleven vaste waarden. Andy Gillespie – toch bijna 15 jaar lid van de band als toetsenist, was opeens van de aardbodem verdwenen. Drummer van het tweede uur, Mel Gaynor, was dat opeens eveneens, na 34 jaar. Wat de...

Fish

Fish, Wylam Brewery, Newcastle, 20 december 2017. Revival van Fish ***** Ter gelegenheid van het voor de laatste keer integraal opvoeren van Clutching at straws (1987) en het promoten van zijn nieuwe album Weltschmerz, kondigde Fish in de zomer een kleine tour door Engeland en Schotland aan in december van 11 concerten. Dat dit speciale concerten zouden worden was de hoop, maar geen garantie omdat je nooit weet of zijn stem in goeden doen is, met name omdat hij de laatste anderhalf jaar niet opgetreden had. Toch mochten we hier vertrouwen in hebben, aangezien de laatste decade de kwaliteit en kracht van zijn stem aan een...

Robert Plant

Een eeuwigdurende vlam. Robert Plant. Menigeen blijft hem eerst en vooral herinneren als zanger van Led Zeppelin. Niet alleen dát, na een eenmalige ‘reünie’ in 2007 – John Bonham, de drummer, immers al in 1980 overleden – blijft men maar hopen op een vervolg. Ondergetekende roept al jaren dat dit niet nodig is. Want Robert Plant blijft boeien, sinds hij in 1981 zijn solocarriëre begon. Iedere decade levert boeiende muziek op, telkens weer anders klinkend. Iedere decade levert ook wel weer één topplaat op. Die hebben we hier te pakken, met Carry Fire. The May Queen klinkt heel erg Robert Plant anno 21ste...

Pagina 1 van 3123